زمین آرام می گیرد ...
تا خواب های من،
با بوی آن باران ها که روز، تاریک ...
و شب، روشن باریده اند؛
سایه های گلوگاه تو را روشن؛
و روشن های گلوگاهت را سایه کنند...
***
من گونه ای برخاک
آن گاه
خوابیده ام.
تا خواب های من،
با بوی آن باران ها که روز، تاریک ...
و شب، روشن باریده اند؛
سایه های گلوگاه تو را روشن؛
و روشن های گلوگاهت را سایه کنند...
***
من گونه ای برخاک
آن گاه
خوابیده ام.
یا بیدار شده ای؟
پاسخ دادنحذفضمنا لینک شدی در بلاگم
پاسخ دادنحذففكر كنم آسمان هم اگرچه
پاسخ دادنحذفinke khabar nadaadi az chi naashi mishe rafighe shafigh!!!!
پاسخ دادنحذفbego!!!!!!!!!!!!!!!!